22 kwietnia ogłoszone zostały wyniki międzynarodowego badania OECD na temat wiedzy zawodowej nauczycieli. Najwyższy średni wynik uzyskała Portugalia. Polska znalazła się na drugim miejscu wraz z Chorwacją oraz Stanami Zjednoczonymi.
Badanie TKS (Teacher Knowledge Survey) to nowe badanie OECD, które opiera się na bezpośrednim pomiarze wiedzy pedagogicznej. Przeprowadzono je w 2024 roku w ośmiu krajach: Polsce, Arabii Saudyjskiej, Chile, Chorwacji Maroku, Południowej Afryce, Portugalii i w Stanach Zjednoczonych. Badanie objęło reprezentatywne próby nauczycieli szkół 2. poziomu kwalifikacji ISCED, w Polsce nauczycieli klas 5-8 szkół podstawowych.
W naszym kraju w badaniu uczestniczyło łącznie 2831 nauczycieli z 279 szkół. Badanie obejmowało zestaw zadań oraz ankietę gromadzącą dane metryczkowe i kontekstowe, realizowane było w marcu 2024 roku.
Wiedza w badaniu TKS
Zgodnie z przyjętymi w badaniu założeniami wiedza pedagogiczna definiowana jest jako specjalistyczna wiedza nauczycieli, która służy im do tworzenia efektywnych środowisk nauczania i uczenia się dla wszystkich uczniów, niezależnie od prowadzonego przedmiotu. Składa się na nią zarówno wiedza teoretyczna, jak i praktyczna. W badaniu TKS wiedza pedagogiczna obejmuje wiedzę w zakresie: nauczania (metodyka nauczania, planowanie lekcji, zarządzanie klasą), uczenia się (uczenie się, rozwój ucznia, dyspozycje emocjonalne i motywacje ucznia) a także oceniania (diagnoza i ocenianie, analiza, wykorzystanie danych).
Średnie wyniki krajów
Najwyższy średni wynik w badaniu uzyskała Portugalia, za którą znalazły się Polska wraz z Chorwacją i Stanami Zjednoczonymi. Wyniki tych trzech krajów są statystycznie nieodróżnialne. Najniższy wynik, spośród krajów biorących udział w badaniu, odnotowała Arabia Saudyjska.
Wykres 1: Średnie wyniki pomiaru wiedzy pedagogicznej w badaniu TKS

Wyniki krajów według poziomów wiedzy TKS
W badaniu wyznaczono 3 poziomy wiedzy pedagogicznej. W Polsce wyniki 25% nauczycieli odpowiadają najwyższemu poziomowi 3, większości, 64% nauczycieli – poziomowi 2, a wyniki 11% nauczycieli to poziom 1. W krajach z podobnymi do Polski średnimi wynikami więcej było nauczycieli z najwyższymi wynikami (poziom 3: w USA – 51%, w Portugalii – 40%,w Chorwacji 34%). W porównaniu z innymi krajami w Polsce niewielu jest nauczycieli z niskimi wynikami.
Tabela 1: Opis poziomów wiedzy pedagogicznej TKS
|
Poziom 1 |
Nauczyciele wykazują się podstawową wiedzą praktyczną w zakresie strategii dydaktycznych niezbędnych do budowania efektywnego środowiska uczenia się. Obejmuje ona powszechnie przyjęte sposoby budowania relacji z uczniem oraz strategie angażowania i motywowania uczniów. Nauczyciele ci wykazują się częściowo wiedzą praktyczną w zakresie udzielania informacji zwrotnej, a także spójności i sprawiedliwości oceniania. |
|
Poziom 2 |
Nauczyciele wykazują się wiedzą w zakresie ugruntowanych pojęć i zagadnień pedagogicznych wspierających elastyczne dostosowywanie metod nauczania, motywowanie uczniów i ocenianie. Znają szereg strategii dydaktycznych oraz zasad uczenia się i potrafią trafnie dobrać je do konkretnych sytuacji na lekcji. Ich wiedza obejmuje ugruntowane teorie dotyczące motywacji, procesów poznawczych i metapoznawczych oraz planowania nauczania. Wiedzą, jak modyfikować sposób nauczania, aby wspierać uczniów o zróżnicowanych potrzebach. Potrafią rozpoznawać kluczowe czynniki psychologiczne i rozwojowe w uczeniu się oraz interpretować wyniki oceniania, by podejmować decyzje dotyczące nauczania. |
|
Poziom 3 |
Nauczyciele wykazują się złożoną wiedzą pedagogiczną, świadczącą o dogłębnej znajomości zagadnień oraz orientacji we współczesnym dyskursie edukacyjnym. Potrafią dostrzegać subtelne różnice w praktykach dydaktycznych, procesach uczenia się i metodach oceniania, opierając się na głębokiej znajomości i rozumieniu ugruntowanych teorii uczenia się i podstawowych zasad psychometrii, a także aktualnych podejść do nauczania i uczenia się. Posiadana wiedza pozwala im na ewaluację i różnicowanie strategii, a także na wyciąganie trafnych wniosków z danych dotyczących uczenia się i oceniania, by podejmować decyzje dotyczące nauczania. |
Wykres 2: Odsetek nauczycieli według poziomów wiedzy pedagogicznej w badaniu TKS

Zróżnicowanie wyników między szkołami
W Polsce zróżnicowanie wyników między szkołami jest bardzo niewielkie. Odpowiadają za nie przede wszystkim cechy nauczycieli - czyli szkoły są do siebie podobne, ale nauczyciele wewnątrz nich różnią się znacząco. Zatem z perspektywy ucznia nie miałoby znaczenia, do której szkoły podstawowej chodzi, ale na którego nauczyciela w niej trafi, a w jednym pokoju nauczycielskim kadra niekoniecznie operuje tym samym „językiem” zawodowym i warsztatem pracy.
Polskie szkoły nie różnią się znacząco pod względem średnich wyników nauczycieli, jeśli weźmiemy pod uwagę wielkość miejscowości, w której się znajdują, a także to, czy są placówkami publicznymi czy niepublicznymi. Jednocześnie jednak w szkołach w najmniejszych miejscowościach pracuje istotnie więcej nauczycieli z najniższymi wynikami w kraju[1] niż w szkołach wielkomiejskich (odpowiednio 28% i 21% kadry).
Z kolei w szkołach, w których jest więcej uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi uczy istotnie więcej nauczycieli z wynikami wysokimi (poziom 3, odpowiednio - 27% i 21% kadry tych szkół), wyniki te są niezależne od wielkości miejscowości lokalizacji szkoły.
Poczucie przygotowania do pracy dydaktycznej oraz własnej skuteczności zawodowej
Oprócz pomiaru wiedzy w badaniu TKS zbierano także deklaracje nauczycieli o tym, w jakim stopniu kształcenie i doskonalenie zawodowe przygotowały ich do pracy dydaktycznej. Polscy nauczyciele najwyżej oceniają swoje przygotowanie do pracy w tradycyjnym modelu nauczania, czyli do silnie ustrukturyzowanych zadań, w których to oni kierują procesem lekcyjnym. Poczucie przygotowania maleje, gdy dotyczy pracy z uczniami wymagającej wyjścia poza wpisane w ten model role i zadania.
Spośród różnych obszarów pracy dydaktycznej nauczyciele rzadziej czują się przygotowani do działań wspierających autonomię ucznia i zaangażowanie we własną naukę, na przykład oceniania rówieśniczego (59% deklaracji o przygotowaniu) czy wspierania samoregulacji (44%). Rzadziej również wskazują na poczucie przygotowania w obszarach związanych z podstawami teoretycznymi – zaledwie co drugi nauczyciel czuje się przygotowany w obszarze psychologii rozwojowej dziecka (50%) oraz teorii uczenia się (49%).
Polscy nauczyciele z wyższym poziomem wiedzy pedagogicznej słabiej oceniają swoje przygotowanie w obszarze nauczania oraz niżej oceniają swoją skuteczność w angażowaniu uczniów w naukę, zarządzaniu klasą, a także w zmniejszaniu różnic między uczniami i dbaniu o postępy w nauce każdego ucznia.
Niższa samoocena nie musi świadczyć o niższych umiejętnościach, lecz o wyższych kompetencjach w zakresie samooceny i autorefleksji oraz o realistycznym postrzeganiu trudności związanych z realizacją złożonych zadań dydaktycznych i bardziej rygorystycznych standardach oceny własnej pracy.
Wykresy przedstawiające deklarowane przez nauczycieli stopnie przygotowania w zakresie zagadnień związanych z nauczaniem, uczeniem się, ocenianiem i aktualnymi priorytetami w edukacji w kontekście odebranego kształcenia i doskonalenia zawodowego są dostępne do pobrania w pliku PDF.
Badanie zostało przeprowadzone w ramach programu badawczego OECD TALIS, które prowadzone jest cyklicznie od 2008 roku. Program TALIS gromadzi dane o warunkach i organizacji pracy szkół z perspektywy nauczycieli oraz dyrektorów.
Zachęcamy do lektury raportu z badania. Autorkami opracowania są badaczki z Zespołu Badań Umiejętności IBE PIB: Katarzyna Paczuska, Katarzyna Kutyłowska oraz Urszula Wągrowska.
Wyniki międzynarodowego badania wiedzy pedagogicznej nauczycieli TALIS TKS 2024
Katarzyna Paczuska, Katarzyna Kutyłowska, Urszula Wągrowska
Instytut Badań Edukacyjnych – Państwowy Instytut Badawczy, 2026

