Ach, Łowickie, jakie cudne! Regionalizm jako klucz do budowania tożsamości i relacji
Metryczka Projektu
- Ambasador: Grażyna Sobieszek
- Szkoła: Szkoła Podstawowa im. Janusza Korczaka w Popowie
- Nazwa działania: “Ach, Łowickie, jakie cudne!”
- Skala: 22 uczniów, 9 nauczycieli
- Poziom nauczania: Szkoła podstawowa (kl. 4-8)
- Realizowane elementy reformy: Tydzień projektowy, Współpraca nauczycieli, Współpraca z rodzicami
- Tagi: Kultura, sztuka i humanistyka; Kompetencje społeczno-emocjonalne; Metodyka i strategie nauczania
Kontekst i diagnoza: Skąd pomysł na zmianę?
Punktem wyjścia dla działań była potrzeba wzmocnienia wizerunku placówki i podniesienia jakości oferty edukacyjnej w obliczu zmieniających się potrzeb współczesnych rodzin. Diagnoza potrzeb wykazała, że uczniowie wymagają wsparcia w zakresie budowania sprawstwa, kreatywności oraz umiejętności współpracy.
Zauważono, że tradycja regionalna może stać się doskonałym fundamentem do integracji zespołu, rodziców i środowiska lokalnego. Celem projektu było nie tylko poznanie elementów kultury ludowej (gwary, stroju, tańca), ale przede wszystkim pogłębienie więzi z regionem i wzmocnienie poczucia własnej wartości u uczniów.
Strategia i zasoby: Dzięki czemu osiągnięto sukces?
Realizacja projektu opierała się na wielopłaszczyznowym zaangażowaniu całej społeczności szkolnej pod okiem koordynatorki Grażyny Sobieszek oraz zespołu nauczycieli. Strategia zakładała:
- Współpracę międzypokoleniową: Warsztaty z wycinankarkami z Łowickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku oraz muzykami ludowymi.
- Podział zadań: Doprecyzowanie zakresu odpowiedzialności członków zespołu oraz wprowadzenie zasad otwartego dialogu i feedbacku.
- Wykorzystanie zasobów lokalnych: Współpraca z Muzeum w Łowiczu i przewodnikami PTTK.
- Zaangażowanie rodziców: Włączenie ich w przygotowania elementów inscenizacji, dekoracji oraz poczęstunku.
Ograniczenia i wyzwania: Z czym trzeba było walczyć?
Głównym wyzwaniem systemowym był natłok zadań administracyjnych oraz dynamicznie zmieniające się przepisy. W sferze lokalnej bariery stanowiło niekiedy hermetyczne środowisko, nie zawsze gotowe na szybkie zmiany.
Sama realizacja „Tygodnia projektowego” wymagała dłuższego czasu na precyzyjne planowanie, aby uniknąć chaosu przy tak dużej liczbie działań warsztatowych i wyjazdowych.
Opis praktyki: Interdyscyplinarność w działaniu
Projekt połączył treści z wielu przedmiotów, realizując ideę “Łowickie Pasy: Zoom na Region!”:
- Przyroda i Geografia: Tworzenie map przedstawiających “pasy” ziemi łowickiej (rzeźba terenu, dolina Bzury, lasy i pola).
- Matematyka: Obliczanie skali planu miasta, wskazywanie ulic prostopadłych i równoległych w centrum Łowicza oraz odczytywanie dat w systemie rzymskim na zabytkach.
- Język angielski: Tworzenie opisów w języku obcym do kolorowanek przedstawiających elementy folkloru.
- Plastyka i Technika: Warsztaty tworzenia wycinanek łowickich, wianków z bibuły oraz makiet chat.
- Muzyka i WF: Nauka kroków marsza, klapoka i oberka oraz śpiewanie przyśpiewek w gwarze.
Metodyka: Jakie narzędzia zastosowano?
Zastosowano szeroki wachlarz narzędzi aktywizujących i pomocy dydaktycznych:
- Wycieczki dydaktyczne: Wizyta w muzeum i zajęcia w terenie.
- Materiały regionalne: Słowniczek gwary łowickiej, autentyczne stroje i rekwizyty (skrzynie, makatki, naczynia).
- Inscenizacja: Praca nad tekstem “Wilio u Ksinzoków”, ćwiczenie dykcji i ruchu scenicznego.
- Kryteria sukcesu: Jasno określone umiejętności, które uczeń powinien nabyć po realizacji zadań.
Rezultaty i ewaluacja: Co udało się osiągnąć?
Projekt przyniósł wymierne korzyści zarówno w sferze kompetencyjnej, jak i wizerunkowej:
- Wzrost liczby uczniów: Dzięki podniesieniu jakości oferty szkoła liczy obecnie 185 uczniów i 93 przedszkolaków (wzrost ze 113 osób przed laty).
- Kompetencje miękkie: Poprawa sprawczości, pewności siebie i umiejętności publicznego występowania u dzieci.
- Integracja: Uaktywnienie rodziców, którzy wcześniej nie angażowali się w życie szkoły.
- Atmosfera: Zmiana roli nauczyciela na mentora edukacyjnego oraz stworzenie rodzinnego klimatu placówki.
Rekomendacje dla innych szkół
- Komunikacja to podstawa: Niezbędne jest dokładne zaplanowanie działań z jasnym przydziałem obowiązków dla każdego członka zespołu.
- Buduj poczucie autorstwa: Zmiana udaje się najlepiej, gdy społeczność czuje się współautorem innowacji, a nie tylko jej odbiorcą.
- Wchodź w środowisko: Wykorzystaj wiedzę lokalnych twórców i instytucji – to oni nadają projektowi autentyczności.
- Małe kroki: Proces zmiany warto rozłożyć w czasie, dbając o stopniowe wprowadzanie innowacji.
Materiały Wideo
Film
Link: https://youtu.be/_SanOL24ITE