W różnorodności - siła, w życzliwości - moc, w prawach dziecka - przyszłość
Metryczka Projektu
- Szkoła: Szkoła Podstawowa nr 1 im. Bolesława Chrobrego w Płońsku
- Nazwa działania: “W różnorodności-siła, w życzliwości-moc, w prawach dziecka- przyszłość”
- Ambasador: Joanna Szczepańska
- Skala: 140 uczniów, 3 nauczycieli
- Poziom nauczania: Edukacja wczesnoszkolna
- Realizowane elementy reformy: Tydzień projektowy
- Tagi: Kompetencje społeczno-emocjonalne; Dobrostan; Metodyka i strategie nauczania
Kontekst i diagnoza: Dlaczego potrzebna była zmiana?
Punktem wyjścia dla szerokich zmian w placówce był rok 2017 i reforma oświaty, która wymusiła przekształcenie gimnazjum w ośmioletnią szkołę podstawową. Szkoła mierzyła się z atmosferą niechęci i obawami rodziców przed łączeniem małych dzieci z młodzieżą gimnazjalną.
Bezpośrednim impulsem do realizacji projektu “W różnorodności-siła…” była chęć nadania szkolnym obchodom dni tematycznych (Dzień Tolerancji, Życzliwości i Praw Dziecka) bardziej spójnego, systemowego charakteru. Zdiagnozowano potrzebę pogłębionej refleksji uczniów nad wartościami oraz konieczność praktycznego wdrażania ich w codzienność, zamiast jedynie doraźnego celebrowania świąt. Celem stało się budowanie kultury życzliwości i zrozumienia praw dziecka w praktyce.
Strategia i zasoby: Jak zorganizowano sukces?
Proces zmiany oparto na rzetelnej analizie zasobów, do których należały: dogodna lokalizacja w centrum miasta, nowoczesna baza sportowa oraz kompetentna kadra otwarta na innowacje.
W ramach projektu:
- Zarządzanie zespołem: Najpierw zapoznano nauczycieli z założeniami, ustalając rolę każdego z nich. Wprowadzono zasady feedbacku i otwartego dialogu.
- Wsparcie merytoryczne: Konsultowano się z ekspertami IBE PIB oraz koordynatorami z kuratorium oświaty.
- Organizacja pracy uczniów: Podzielono dzieci na zespoły z wyłonionymi liderami. Każda grupa opracowała plan pracy, wybierając temat przewodni (tolerancja, życzliwość lub prawa dziecka).
- Zasoby finansowe i techniczne: Wykorzystano materiały multimedialne (komputery, tablice, kamery) oraz tradycyjne pomoce do pracy twórczej.
Ograniczenia i wyzwania: Z czym mierzyli się nauczyciele?
Głównym wyzwaniem na drodze transformacji szkoły były bariery mentalne i wizerunkowe:
- Mity lokalne: Przekonanie, że placówka to “tylko gimnazjum”, co budziło lęk o bezpieczeństwo najmłodszych.
- Braki kadrowe i materialne: Na początku brakowało kadry przygotowanej do edukacji wczesnoszkolnej oraz wyposażenia sal adekwatnego dla dzieci w wieku 7-10 lat.
- Opór części kadry: Obawy nauczycieli przedmiotów gimnazjalnych o wymiar zatrudnienia. Sam projekt realizowany w ramach “Moc Relacji” przebiegł sprawnie – Ambasador wskazuje, że przy jego wdrażaniu nie napotkano istotnych trudności dzięki doprecyzowaniu zadań.
Opis Praktyki: Interdyscyplinarność w działaniu
Projekt połączył edukację społeczną, plastyczną i technologiczną, angażując uczniów w różnorodne formy aktywności:
- Edukacja filmowa: Uczniowie samodzielnie przygotowali i nagrali filmy o tolerancji i prawach dziecka.
- Działania twórcze: Wykonanie plakatów promujących różnorodność, stworzenie “Drzewa Życzliwości” oraz “Fotobudki Uśmiechu”.
- Komunikacja i relacje: Uruchomienie Szkolnej Poczty Życzliwości (wymiana miłych wiadomości).
- Współpraca międzypokoleniowa: Wspólne tworzenie plakatów z seniorami, co pozwoliło dzieciom zrozumieć ponadczasowość wartości.
- Happening miejski: Wyjście na ulice Płońska z transparentami i rozdawanie uśmiechów przechodniom.
Metodyka: Jakie narzędzia zastosowano?
Zastosowano metodę projektu, w której nauczyciel pełnił rolę mentora i moderatora. Kluczowe było oddanie sprawczości uczniom – zadania planowano zgodnie z ich inwencją, nie narzucając gotowych rozwiązań. Ważnym elementem było określenie kryteriów sukcesu (np. “Potrafię współpracować”, “Jestem życzliwy”) oraz praca w grupach zadaniowych.
Rezultaty i ewaluacja: Co udało się osiągnąć?
Projekt przyniósł wymierne korzyści w atmosferze szkoły i postawach uczniów:
- Wzrost kompetencji: Poprawa umiejętności współpracy, komunikacji i sprawczości.
- Integracja: Zacieśnienie więzi między różnymi grupami (pełnosprawni-niepełnosprawni, juniorzy-seniorzy).
- Opinie uczniów: “Po takich zajęciach więcej się pamięta”, “Było bardziej kreatywnie”.
- Opinie rodziców: “Dziecko z dumą pokazywało efekty”, “Projekt uświadomił, że tolerancja to konkretne działania”.
- Sukces rekrutacyjny: Szkoła stała się tak popularna, że w ostatnim roku nie zdołała przyjąć wszystkich chętnych.
Rekomendacje: Rady dla innych dyrektorów
Na podstawie doświadczeń z Płońska, zespół projektowy radzi:
- Postaw na komunikację: Systematycznie prezentuj zmiany rodzicom poprzez media społecznościowe i dni otwarte.
- Wprowadzaj więcej elementów interaktywnych: To one najbardziej angażują najmłodszych uczniów.
- Zadbaj o czas: Warto zarezerwować więcej przestrzeni na przygotowanie działań i uroczystą prezentację efektów.
- Buduj wspólnotę: Angażuj do współpracy nie tylko uczniów, ale też seniorów i lokalne instytucje (Urząd Miasta, Policję).